سطری به یادگار

خیلی وقتا دلمون برا یه اتفاق قشنگ تنگ میشه

اتفاقی که طراوت و تازگی رو بهمون برگردونه

نسل تازه بهش میگن سورپرایز

ولی من اسمشو میذارم: یه شوک عاشقانه

خیلی وقتا دلمون برا یه اتفاق قشنگ تنگ میشه

دیدیم فیلمایی رو که یکی وارد خونه ش میشه

چراغا روشن میشه ...

آدمایی که دوسش دارن

صدای کف زدنشون

کیک تولدش

آهنگ مورد علاقه ش

خلاصه یه شب عالی مهیا میشه

خیلی از ما دوست داریم جای شخصیت داستان باشیم

دوست داریم یکی بی چشمداشت دوسمون داشته باشه

دلمون میخواد یکی بی بهونه یادمون کنه

عاشق اینیم که برای یکی انقد اهمیت داشته باشیم که

جونش به جونمون و جونمون به جونش بسته باشه...

خیلی وقتا دلمون برا یه اتفاق قشنگ تنگ میشه

داشتم به این آرزو فکر میکردم

باخودم گفتم

خوب این آرزوی خیلی از آدماست

بذار این اتفاق از خودمون شروع بشه

چرا اول ما به کسی که دوسش داریم یه شوک عاشقانه وارد نکنیم؟

اون آدم میتونه یه شخص حقیقی یا حقوقی باشه

آشنا و غریبه بودنش زیاد فرق نمیکنه

میتونه یه رهگذر  باشه که یه روز، تو یه شهر دور از کنارش رد شدین و با یه لبخند

 ملیح، حس غریبه بودنو ازتون گرفته

میتونه یه فروشنده دوره گرد باشه

میتونه یه دختر کوچولوی ناز باشه که سر چهارراه شلوغ هرچی خواسته 

بهتون گل بفروشه، شما شیشه رو ندادین پایین

میتونه هم اتاقی دانشگاهتون باشه

میتونه دختری باشه – یا حتی پسری - که تاحد مرگ دوسش داشتین 

و به هر دلیلی از دستش دادین

میتونه یکی از هنرپیشه های مورد علاقتون باشه

میتونه معلم زمان بچگیتون باشه

میتونه دکترحاذقی باشه که عزیزتونو از مرگ حتمی نجات داده

میتونه ...

هرکسی میتونه لایق نوشته ی شما باشه به شرطی که شما دوسش داشته باشین!

پـَـستوی دلتونو وارسی کنین ببینین کیه که دلتون میخواد از صمیم قلب 

یه هدیه ناب براش بفرستین!

لازم نیست همین الان کامنت بذارین

بشینین فکرکنین ببینین اولین هدیه رو میخواین واسه کی بفرستین

همین جا تقدیمش کنین

مختارین اسم اصلیش رو بنویسین یا نه ...

شمس لنگرودی

... ادامه دارد!