سطری به یادگار

میزبانی

سرشار از التهاب است تا خار مژگانت پای میهمان نیازارد

اما 

شوق دیدار عزیزان، جانی تازه به تن و روح می دمد وصف ناپذیر

دیروز سراسر التهاب بودم و شور و شوق

دلم می خواهد این پست به قلم میهمانان نوشته تا میزبان

فقط بگویم

چشمانم

از دیدنشان سیر نشد

و صدای خنده هایشان جوانم کرد

و وقت خداحافظی

هنوز نرفته

دلم برایشان تنگ ...

میهمانی دیشب

فقط دیدار و خنده و حرف نبود

وجه اشتراک همه تپش بود

برای خود، برای شهر، برای نسل، برای عمری که میتواند خیلی بهتر از این طی شود

و باید همگی دست به دست دهند تا این آرزوبرآورده شود

جای همه سبز بود

مخصوصا 

مریم خوبم

مینای عزیزم

فاطمه ی دوست داشتنیم

آرام مهربانم

نیلوفر نازنینم

زهرای گلم

نسرین دردانه ام

و همه ی آقایان وبلاگ نویس بزرگواری که از تک تکشان عذرمیخواهم 

که به دلایلی از پذیرایی از آنها محروم ماندیم!

ادامه ی این پست را میهمانان گرانقدرم خواهند نگاشت!

خاک پای همگی تان: پرنیان

+ سپاس مخصوص از سرکار خانم "رودی" نازنین برای همکاری خواهرانه اش از طرف اتحادیه ...

آدینه: 

http://bachegonjeshk.mihanblog.com/post/1422

دختر هابیل: 

http://011832.blogfa.com/post-161.aspx

فصل الخطاب:

 http://raha1351.blogfa.com/post/106/%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C

دنیای من:

 http://www.masi68.blogfa.com/post-91.aspx